Είπα να ανοίξω ένα topic για να μοιραστώ τις πρώτες εμπειρίες, που ίσως βοηθήσουν κάποιους να πεδευτούν λιγότερο από μένα.
Στα χαρακτηριστικά του μύλου, το σώμα του είναι μεταλλικό, όμορφη εμφάνιση με διάφορα χρώματα (από ροζ μέχρι design τύπου cow!), τα μαχαίρια κωνικά 54mm, είναι doserless, εύκολος στην εγκατάσταση και σχετικά ήσυχος. Η τιμή του είναι γύρω στα 200 - 220 Ευρώ στην ελληνική αγορά, αλλά μπορείτε να τον βρείτε ευκαιρία αυτή την περίοδο και με 140 Ευρώ (viewtopic.php?f=8&t=86&start=110#p9888).
Το βασικό του χαρακτηριστικό και πλυδιαφημισμένο, πέρα από το όνομα της Ascaso που φέρει, είναι ότι είναι stepless και επιτρέπει μικρορυθμίσεις. Δηλαδή δεν υπάρχουν οι κλασικές κλίμακες κοψίματος 1 έως 20 κλπ. Οι επιλογές στους stepless είναι ουσιαστικά απεριόριστες. Εδώ λοιπόν αρχίζουν όλα...
Stepless και υπομονή
Ναι μεν stepless, αλλά που είναι η αρχή και που το τέλος; Στρέφοντας τον μοχλό με τη φορά του ρολογιού το κόψιμο γίνεται πιο λεπτό. Ωραία. Που είναι όμως το σημείο μηδέν για να αρχίσω να το κάνω πιο λεπτό; Που είναι το απόλυτο χονδρό και το απόλυτο λεπτό άλεσμα; Πουθενα!!! Απλά δεν υπάρχει!!! Μπορεί να στρίβεις αιώνια και να μην ξέρεις που είσαι!!!
Και το σημαντικό: όταν αλλάζεις ρύθμιση πρέπει να λειτουργούν τα μαχαίρια! Δηλαδή, να χαραμίζεις καφέ!!!
Μετά την πρώτη απογοήτευση ξεκινάω το καλιμπράρισμα...
Στην αρχή με το μάτι. Πέρνω τον καφέ που έκοψα στο taf πριν μια εβδομάδα, τον βάζω σε ένα άσπρο πιάτο και αρχίζω και πέρνω δείγματα από τον μύλο, σε άσπρο πιάτο επίσης για να μπορώ να τα συγκρίνω. Ο καφές μου Κόστα Ρίκα από taf, κόκους αυτή τη φορά. Κουράστηκα, χαράμισα 300 gr καφέ και κάποια στιγμή κατάφερα να βρω κόψιμο που έμοιαζε με εκείνο του taf που είχα αγοράσει αλεσμένο. Όταν λέω κάποια στιγμή εννοώ τουλάχιστον σαράντα λεπτά, καθότι η αλλαγή στον Ascaso είναι μαρτύριο! Κάθε γύρισμα του μοχλού επιλογής κοψίματος αντιστοιχεί στο 1/3 περίπου των κλασικών μύλων! Άρα, σκεφτείτε πόσα γυρίσματα έκανα! Άσε που για μην μπερδεύω τα κοψίματα έπρεπε να καθαρίζω και τον μύλο από τα υπολείμματα του προηγούμενου κοψίματος.
Αρχίζω λοιπόν να παρασκευάζω καφέδες...
Η πρώτη εξαγωγή απελπιστικά γρήγορη. Άρα το κόψιμό μου πολύ χονδρό...
Βάζω μπρος το μύλο και αρχίζω να γυρίζω το μοχλό. Γύρισα τουλάχιστον είκοσι φορές, αφού μέχρι τώρα είχα ήδη συμπεράνει ότι η μικρορύθμιση παραείναι μικρο-ρύθμιση!
Καθαρίζω τον μύλο για να μην μπερδεύω τα κοψίμματα και προσπαθώ ξανά.
Η μηχανή μπούκωσε. Χμ! Αυτό είναι καλό σημάδι! Αρχίζω να πλησιάζω το σημείο μηδέν για τον espresso.
Μετά από δυο τρεις προσπάθειες, πήρα εξαγωγή καφέ! Επιτέλους, μπορούσα να αρχίσω να παίζω με τον μύλο μου! Το stepless άρχισε να έχει νόημα!
Μετά από άλλες τρεις προσπάθειες είχα επιτέλους εξαιρετικό αποτέλεσμα! Χωρίς υπερβολική πίεση, εξαγωγή 60 ml σε 25 δεύτερα. Ο espresso μου ήταν εξαιρετικός! Χρώμα, όγκος, γεύση, κρέμα... Όνειρο! Καλύτερος και από εκείνον που είχα φτιάξει με κόψιμο του taf! Όχι γιατί είχα καλύτερο μύλο, αλλά γιατί είχα βρει καλύτερο κόψιμο για τη μηχανή μου.
Και το σημαντικότερο: το πρόβλημα με το πιτσίλισμα με το γυμνό portafilter που με ταλαιπωρούσε εβδομάδες τώρα (viewtopic.php?f=4&t=831), είχε επιτέλους λυθεί! Η εξαγωγή μου ήταν όπως αυτή στα βίντεο του youtube.
Πόση ώρα έπρεπε όμως να κόβει ο μύλος για να αναπαράγω το καλό αποτέλεσμα; Δυστυχώς, η έκδοση του Ascaso i2 που αγόρασα δεν έχει χρονομετρητή. Οπότε και αυτό περνάει στα χέρια του χρήστη...
Μετά από 750 gr πεταμένου καφέ και περίπου μιάμιση ώρα είχα βρει το κόψιμό μου για τον συγκεκριμένο καφέ.
Έπρεπε πλέον να ανοίξω τον μύλο για να μαρκάρω με μολύβι τη ρύθμιση, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να την ξαναβρω σε περίπτωση που αλλάξω καφέ, άρα και ρυθμίσεις. Χμμμμμμμ...
Ωστόσο, αφού βρήκα χρόνους και κοψίματα, πλέον τα αποτελέσματα που έπαιρνα ήταν σταθερά ποιοτικά!
Πρώτα συμπεράσματα
Σε κάθε περίπτωση ο μύλος είναι όμορφος και το μεταλλικό του σώμα του προσδίδει μια αίσθηση ποιότητας, αλλά παράλληλα και βάρος. Η ευχρηστία του είναι... παράδειγμα προς απφυγή για τους πιο πρακτικούς και βιαστικούς. Οι μικρορυθμίσεις μπορεί να ακούγονται ελκυστικές για τους πιο έμπειρους και μερακλήδες, αλλά δεν έχουν καμιά ενίσχυση - βελτιστοποίηση ευκολίας χρήσης στην υλοποίηση του Ascaso i2. Οι δοκιμές και η εμπειρία θα είναι οι μοναδικοί σας οδηγοί. Βέβαια, μόλις πάρετε τα πρώτα αξιόλογα αποτελέσματα θα τα ξεχάσετε όλα, όπως και το γεγονός να παίζετε με τη ρύθμιση κοψίματος, γιατί έτσι και τη χάσετε, άντε να την ξαναβρείτε!
Ο μύλος φημίζεται για τη συνέπεια και την ανθεκτικότητά του και βέβαια φέρει το βαρύ όνομα της Ascaso.
Στην αγορά ενός μύλου η συνέπεια (consistency) αποτελεί το βασικότερο ίσως ζητούμενο. Η μικρή μου όμως εμπειρία με τον μύλο δεν μου επιτρέπει να μιλήσω, ειδικά για την ανθεκτικότητά του (δύο μέρες τον έχω!).
Σε κάθε περίπτωση, όσα καιρό άκουγα περί της σπουδαιότητας του μύλου για την παραγωγή φρέσκου καφέ επαληθεύτηκαν πλήρως. Ο φρεσκοαλεσμένος καφές θα απογειώσει τη μηχανή σας!
Συμπέρασμα:
+ Μικρορύθμιση (stepless)
+ Εμφάνιση
+ Συνέπεια άλεσης (consistency)
+ Αντοχή
+ Λογικός θόρυβος
+ Ποιότητα κατασκευής
- Φιλικότητα χρήσης - υπερβολική μικρορύθμιση
- Έλλειψη χρονομετρητή (σε κάποια μοντέλα)
- Έλλειψη ενδείξεων ρύθμισης άλεσης
Σημείωση: Ενδεχομένως να είμαι άδικος σε κάποια σημεία με τον μύλο. Η εμπειρία μου είναι ελάχιστη και γράφω περισσότερο απευθυνόμενος στους πιο νέους. Οι παλαιότεροι ας με διορθώσουν - συμπληρώσουν. Με τον καιρό θα επανέλθω για περισσότερα συμπεράσματα...
)
