Rancilio Silvia & Mahlkönig Vario (αγορά-πρώτες εντυπώσεις)
Δημοσιεύτηκε: Τρί Οκτ 26, 2010 11:38 pm
Rancilio Silvia & Mahlkönig Vario (αγορά-πρώτες εντυπώσεις)
Είπα κι εγώ να πιω ένα καφεδάκι πιο… περιποιημένο από αυτό που πίνω χρόνια. Μου αρέσει γενικά ο καφές και έχω επίγνωση της δυσκολίας παρασκευής του (τούρκικος / ιταλικός) οπότε επί χρόνια ήμουν στον φίλτρου (και καθόλου στους στιγμιαίους). Δεν είχα βρει το κουράγιο και το χρόνο ν’ ασχοληθώ επί αρκετά χρόνια, αλλά το καλοκαίρι που μας πέρασε το επιχείρησα. Μετά από μια σύντομη εμπειρία με τη Morris S1635EMG είχα αποφασίσει το «μακροβούτι» (αν και όλα είναι σχετικά). Ολοκληρώθηκε λοιπόν το κύριο στάδιο του εξοπλισμού και μπορώ να σας πω τις πρώτες εμπειρίες μου.
Εσπρεσομηχανή
Ψάχνοντας αρκετά μεταξύ Gaggia Classic και Gaggia Baby Twin, κατέληξα τελικά… στη γνωστή Miss Silvia για ένα κυρίως λόγο: ήταν ασαφής η κατάσταση μοντέλων (παλιών-νέων; ) και στις δύο Gaggia με αποτέλεσμα σημαντικά διαφορετικές τιμές από το εξωτερικό και ερωτηματικά ως προς το τι τελικά θα παραλάβω. Αρχικά πήγα προς την Classic, μετά στην Twin όπου διαπίστωσα το ίδιο φαινόμενο με τις τιμές από εξωτερικό. Δεν έκανα ερωτήσεις στο ιταλικό site, είχα κρυώσει λίγο, με αποθάρρυνε και το ίδιο το site της Gaggia. Η Eurogat για την twin μου έδωσε τιμή 470 ευρώ. Είχα ήδη αρχίσει να γέρνω προς την Silvia.
Η Rancilio εμφανίζει αντίθετη στόχευση από την Gaggia: ένα μόνο μοντέλο για οικιακή χρήση, καλύτερο βιβλίο οδηγιών (δείχνει πάντα τη νοοτροπία της εταιρίας, δεν εννοώ ότι παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εκμάθηση της μηχανής) ενώ στο διαδίκτυο υπάρχει ένας χείμαρρος πληροφοριών για την λειτουργία, τη συντήρηση και τις παρεμβάσεις που μπορεί κάποιος να κάνει. Φοβόμουν κάπως το «πλήρως χειροκίνητο» της λειτουργίας της, αλλά είπαμε… είχα αποφασίσει να παλέψω στον τομέα «παράμετροι παρασκευής του καφέ», θεωρώντας ότι εξασφαλίζω μια περισσότερο αξιόπιστη κατασκευή και μια σχέση με εταιρία περισσότερο επαγγελματικής νοοτροπίας.
Μύλος
Κατέληξα στον Vario της Mahlkönig (στην Αμερική η Mahlkönig κυκλοφορεί ως Baratza). Μου άρεσαν τα χαρακτηριστικά του (οι κεραμικοί δίσκοι άλεσης, η ευχρηστία του, το μικρό του μέγεθος, η δυνατότητα καλιμπραρίσματος) ενώ από την αρχή μου ενέπνευσε μια εμπιστοσύνη-αίσθηση αξιοπιστίας (το χαρακτηριστικό που έψαχνα) χωρίς όμως αυτό να επιβεβαιώνεται από τα τεστ. Τον επέλεξα, παρότι το συγκριτικό τεστ που διάβασα εδώ, απέδιδε στο άλεσμα του Vario μια έλλειψη καθαρής και γεμάτης γεύσης. Είχα ξεκαθαρίσει ότι ήθελα μύλο χωρίς την κλασική δοσομέτρηση (για το γνωστό λόγο της φρεσκάδας) και ο Vario πέρα από τα τεχνικά και το στυλ του με κέρδισε επειδή έδινε και τη δυνατότητα της χρονικής δοσομέτρησης (μια δυνατότητα για την οποία δεν ήμουν σίγουρος ότι θα μου ήταν απαραίτητη, ήθελα όμως να τη δοκιμάσω). Δεν μπορώ να πω ότι είχε αντίπαλο ο Vario, κυρίως για συναισθηματικούς λόγους. Άλλοι μύλοι που μου άρεσαν ήταν ο Eureka Mignon, ο Ascaso i2, ενώ στην Anfim δεν εύρισκα το μοντέλο που ήθελα σε doserless.
Αγορά
Ακολούθησε η έρευνα για το σημείο αγοράς από το εξωτερικό, καθώς το εσωτερικό είχε αποκλειστεί. Αγόρασα το μύλο από το Cappuccino & Co στα 379 € + 17 μεταφορικά δηλαδή 400 σχεδόν η τελική τιμή (η Eurogat τον δίνει 540). Τη Silvia την πήρα από το γερμανικό site του Caffè Italia στα 440 + 11,2 μεταφορικά. Το πακέτο περιλάμβανε ένα naked portafilter με το αντίστοιχο καλαθάκι (νομίζω είναι το τριπλό), 6 φλιτζανάκια και 1,5 κιλό κόκκους Caffè Italia. Ο μύλος ήρθε σε 10 εργάσιμες με DHL, η μηχανή σε 8 εργάσιμες με UPS (από την Ιταλία). Η UPS έστειλε e-mail και έδινε δυνατότητα παρακολούθησης του δέματος, η DHL όχι. Σε e-mail που τους έστειλα, ανταποκρίθηκαν εντός 24 ωρών και οι δύο, όμως η cappuccino απαντούσε τα αγγλικά μου με γερμανικά, ενώ οι Γερμανοί του coffee Italia στα αγγλικά. Και οι δύο συσκευασίες ήταν πολύ καλές (διπλές), στη Silvia δεν βρήκα απόδειξη, τη ζήτησα και μου την έστειλαν εκ των υστέρων με e-mail. Εξαντλώντας τις λεπτομέρειες, να πω ότι το extra portafilter δεν έχει τη λαβή με το logo της Rancilio όπως εικονίζεται στο site. Σε σχετικό μου ερώτημα (που κυρίως αφορούσε τη συμβατότητα με το καλαθάκι του) μου απάντησαν -μη ικανοποιητικά- ότι η Rancilio μειώνει το κόστος αναθέτοντας την κατασκευή αυτών των pf σε τρίτους κατασκευαστές. Κάτι που μου διέφυγε τελείως: δεν κοίταξα από πριν και δεν βρίσκω το χρονικό όριο της εγγύησης (αχρείαστη να ναι) για το μύλο.
Τα πρώτα 8,5 κατοστάρικα φύγανε, παραγγέλθηκε και το σχετικό tamper, στα σκαριά είναι και τα αξεσουάρ-καθαριστικά. Για τις πρώτες εντυπώσεις δεν θα πω ακόμα, είναι πολύ νωρίς, δεν έχω και όλα τα εργαλεία, ψάχνομαι ακόμα και στα βασικά. Θα περιμένω να σταθεροποιήσω λίγο (πόσο λίγο; ) ορισμένες παραμέτρους, αν και απορίες έχουν ήδη προκύψει, οπότε προβλέπω σύντομα να καταφεύγω στο φόρουμ. Δοκίμασα πάντως επί 2 μέρες που δεν είχα μύλο έναν illy σκόνη (απογοήτευση) και όταν ήρθε ο μύλος δοκίμασα Lavazza και Bar Italia (καλούτσικα για αρχή, όμως χωρίς ζυγαριά, tamper, εμπειρία μύλου …, τι συμπέρασμα να βγάλω;)
Να ευχαριστήσω και δημόσια τον Alex_Under στον οποίον προσέτρεξα μέσω pm για κάποιες άμεσες, προκαταρκτικές απορίες.
Σχετικές φωτογραφίες
Εσπρεσομηχανή
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786086/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786226/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118183701/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118183807/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786586/
Μύλος
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118184019/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786790/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786992/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118184297/
Είπα κι εγώ να πιω ένα καφεδάκι πιο… περιποιημένο από αυτό που πίνω χρόνια. Μου αρέσει γενικά ο καφές και έχω επίγνωση της δυσκολίας παρασκευής του (τούρκικος / ιταλικός) οπότε επί χρόνια ήμουν στον φίλτρου (και καθόλου στους στιγμιαίους). Δεν είχα βρει το κουράγιο και το χρόνο ν’ ασχοληθώ επί αρκετά χρόνια, αλλά το καλοκαίρι που μας πέρασε το επιχείρησα. Μετά από μια σύντομη εμπειρία με τη Morris S1635EMG είχα αποφασίσει το «μακροβούτι» (αν και όλα είναι σχετικά). Ολοκληρώθηκε λοιπόν το κύριο στάδιο του εξοπλισμού και μπορώ να σας πω τις πρώτες εμπειρίες μου.
Εσπρεσομηχανή
Ψάχνοντας αρκετά μεταξύ Gaggia Classic και Gaggia Baby Twin, κατέληξα τελικά… στη γνωστή Miss Silvia για ένα κυρίως λόγο: ήταν ασαφής η κατάσταση μοντέλων (παλιών-νέων; ) και στις δύο Gaggia με αποτέλεσμα σημαντικά διαφορετικές τιμές από το εξωτερικό και ερωτηματικά ως προς το τι τελικά θα παραλάβω. Αρχικά πήγα προς την Classic, μετά στην Twin όπου διαπίστωσα το ίδιο φαινόμενο με τις τιμές από εξωτερικό. Δεν έκανα ερωτήσεις στο ιταλικό site, είχα κρυώσει λίγο, με αποθάρρυνε και το ίδιο το site της Gaggia. Η Eurogat για την twin μου έδωσε τιμή 470 ευρώ. Είχα ήδη αρχίσει να γέρνω προς την Silvia.
Η Rancilio εμφανίζει αντίθετη στόχευση από την Gaggia: ένα μόνο μοντέλο για οικιακή χρήση, καλύτερο βιβλίο οδηγιών (δείχνει πάντα τη νοοτροπία της εταιρίας, δεν εννοώ ότι παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εκμάθηση της μηχανής) ενώ στο διαδίκτυο υπάρχει ένας χείμαρρος πληροφοριών για την λειτουργία, τη συντήρηση και τις παρεμβάσεις που μπορεί κάποιος να κάνει. Φοβόμουν κάπως το «πλήρως χειροκίνητο» της λειτουργίας της, αλλά είπαμε… είχα αποφασίσει να παλέψω στον τομέα «παράμετροι παρασκευής του καφέ», θεωρώντας ότι εξασφαλίζω μια περισσότερο αξιόπιστη κατασκευή και μια σχέση με εταιρία περισσότερο επαγγελματικής νοοτροπίας.
Μύλος
Κατέληξα στον Vario της Mahlkönig (στην Αμερική η Mahlkönig κυκλοφορεί ως Baratza). Μου άρεσαν τα χαρακτηριστικά του (οι κεραμικοί δίσκοι άλεσης, η ευχρηστία του, το μικρό του μέγεθος, η δυνατότητα καλιμπραρίσματος) ενώ από την αρχή μου ενέπνευσε μια εμπιστοσύνη-αίσθηση αξιοπιστίας (το χαρακτηριστικό που έψαχνα) χωρίς όμως αυτό να επιβεβαιώνεται από τα τεστ. Τον επέλεξα, παρότι το συγκριτικό τεστ που διάβασα εδώ, απέδιδε στο άλεσμα του Vario μια έλλειψη καθαρής και γεμάτης γεύσης. Είχα ξεκαθαρίσει ότι ήθελα μύλο χωρίς την κλασική δοσομέτρηση (για το γνωστό λόγο της φρεσκάδας) και ο Vario πέρα από τα τεχνικά και το στυλ του με κέρδισε επειδή έδινε και τη δυνατότητα της χρονικής δοσομέτρησης (μια δυνατότητα για την οποία δεν ήμουν σίγουρος ότι θα μου ήταν απαραίτητη, ήθελα όμως να τη δοκιμάσω). Δεν μπορώ να πω ότι είχε αντίπαλο ο Vario, κυρίως για συναισθηματικούς λόγους. Άλλοι μύλοι που μου άρεσαν ήταν ο Eureka Mignon, ο Ascaso i2, ενώ στην Anfim δεν εύρισκα το μοντέλο που ήθελα σε doserless.
Αγορά
Ακολούθησε η έρευνα για το σημείο αγοράς από το εξωτερικό, καθώς το εσωτερικό είχε αποκλειστεί. Αγόρασα το μύλο από το Cappuccino & Co στα 379 € + 17 μεταφορικά δηλαδή 400 σχεδόν η τελική τιμή (η Eurogat τον δίνει 540). Τη Silvia την πήρα από το γερμανικό site του Caffè Italia στα 440 + 11,2 μεταφορικά. Το πακέτο περιλάμβανε ένα naked portafilter με το αντίστοιχο καλαθάκι (νομίζω είναι το τριπλό), 6 φλιτζανάκια και 1,5 κιλό κόκκους Caffè Italia. Ο μύλος ήρθε σε 10 εργάσιμες με DHL, η μηχανή σε 8 εργάσιμες με UPS (από την Ιταλία). Η UPS έστειλε e-mail και έδινε δυνατότητα παρακολούθησης του δέματος, η DHL όχι. Σε e-mail που τους έστειλα, ανταποκρίθηκαν εντός 24 ωρών και οι δύο, όμως η cappuccino απαντούσε τα αγγλικά μου με γερμανικά, ενώ οι Γερμανοί του coffee Italia στα αγγλικά. Και οι δύο συσκευασίες ήταν πολύ καλές (διπλές), στη Silvia δεν βρήκα απόδειξη, τη ζήτησα και μου την έστειλαν εκ των υστέρων με e-mail. Εξαντλώντας τις λεπτομέρειες, να πω ότι το extra portafilter δεν έχει τη λαβή με το logo της Rancilio όπως εικονίζεται στο site. Σε σχετικό μου ερώτημα (που κυρίως αφορούσε τη συμβατότητα με το καλαθάκι του) μου απάντησαν -μη ικανοποιητικά- ότι η Rancilio μειώνει το κόστος αναθέτοντας την κατασκευή αυτών των pf σε τρίτους κατασκευαστές. Κάτι που μου διέφυγε τελείως: δεν κοίταξα από πριν και δεν βρίσκω το χρονικό όριο της εγγύησης (αχρείαστη να ναι) για το μύλο.
Τα πρώτα 8,5 κατοστάρικα φύγανε, παραγγέλθηκε και το σχετικό tamper, στα σκαριά είναι και τα αξεσουάρ-καθαριστικά. Για τις πρώτες εντυπώσεις δεν θα πω ακόμα, είναι πολύ νωρίς, δεν έχω και όλα τα εργαλεία, ψάχνομαι ακόμα και στα βασικά. Θα περιμένω να σταθεροποιήσω λίγο (πόσο λίγο; ) ορισμένες παραμέτρους, αν και απορίες έχουν ήδη προκύψει, οπότε προβλέπω σύντομα να καταφεύγω στο φόρουμ. Δοκίμασα πάντως επί 2 μέρες που δεν είχα μύλο έναν illy σκόνη (απογοήτευση) και όταν ήρθε ο μύλος δοκίμασα Lavazza και Bar Italia (καλούτσικα για αρχή, όμως χωρίς ζυγαριά, tamper, εμπειρία μύλου …, τι συμπέρασμα να βγάλω;)
Να ευχαριστήσω και δημόσια τον Alex_Under στον οποίον προσέτρεξα μέσω pm για κάποιες άμεσες, προκαταρκτικές απορίες.
Σχετικές φωτογραφίες
Εσπρεσομηχανή
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786086/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786226/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118183701/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118183807/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786586/
Μύλος
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118184019/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786790/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118786992/
http://www.flickr.com/photos/55158073@N05/5118184297/